عزیزان نعمت دنیا به یک ارزن نمی‌ارزد
به دنیا آمدن با زحمت رفتن نمی‌ارزد

اگر صد سال در عالم بنوشی شهد با شکّر
به آن یک ساعت تلخی‌ جان کندن نمی‌ارزد

اگر با لشکر و خیل و حشم باشی در این دنیا
به تنهایی اندر قبر چون گلخن نمی‌ارزد

اگر تاج کیان برسرنهی با جوشن دارا
به آن یک ساعت عریانی‌ شستن نمی‌ارزد

اگر تخت سلیمان را شوی مالک به آن حشمت
به یک دم عالم برزخ به سربردن نمی‌ارزد

حسین تشنه‌ لب گفتا تمام هستی‌ عالم
به یک موی علی‌اکبر برای من نمی‌ارزد

چو تنها ماند اندر کربلا سلطان مظلومان
بگفتا بعد یاران زندگی کردن نمی‌ارزد

صدا زد خواهرش را گفت زینب جان خداحافظ
که دنیا بعد یاران یک سر سوزن نمی‌ارزد

مبادا از اسیری تنگدل گردی تو ای خواهر
دو روز عمر در راحت به سر بردن نمی‌ارزد

چو اندر خون شناور گشت عباس علمدارم
دگر در باغ فصل گل نظر کردن نمی‌ارزد

چو شد شق‌القمر فرق علی‌اکبر ای خواهر
دگر با ماه و پروین شب به سر بردن نمی‌ارزد

ز تیر حرمله چون گشت اصغر از نوا خاموش
نوای بلبل اندر باغ بشنیدن نمی‌ارزد

خداحافظ که من رفتم  پرستار یتمیان باش
به شام و کوفه بی زین العبا رفتن نمی‌ارزد

رجایی خون ز چشمان ریز و دل برکن از این دنیا
که عمر نوح با اندُوه به سر بردن نمی‌ارزد